احتراق نمونه در دماي بالا در حضور گاز اكسيژن يكي از روشهاي تجزيه عنصري است كه ساليان متمادي جهت تعيين عناصري مانند كربن، هيدروژن، نيتروژن و گوگرد در يك نمونهي تركيب آلي استفاده شده است. در اين روش، از دماي بالا به منظور تجزيه گرمايي نمونه و جدا نمودن عناصر گوگرد، نيتروژن، هيدروژن و كربن از نمونه استفاده ميگردد. در اين شرايط، عناصر كربن، هيدروژن، نيتروژن و گوگرد در حضور اكسيژن و طي فرآيندهايي، در نهايت به ترتيب بهCO2, H2O, NO2, SO3 تبديل ميشوند. كليهي فرآيندهاي تجزيه و اكسيداسيون در دستگاهي موسوم به تجزيهكنندهي CHNS صورت ميپذيرند. در اين دستگاه از گاز حامل هليم به منظور حمل گازهاي CO2, H2O, NO2, SO3 حاصل از احتراق نمونه استفاده ميشود. مقدار گازهاي CO2, H2O, SO3 حاصل از نمونه، با استفاده از اندازهگيري فروسرخ، در طول موج جذب مربوطه تعيين ميگردد. جهت تعيين مقدار گاز NO2 حاصل از نمونه، از روش اندازهگيري هدايت گرمايي استفاده ميشود. بديهي است كه دستگاه قبل از آنالیز براي تعيين مقدار عناصر موجود در يك نمونه با استفاده از استاندارد (با درصد معینی از C ، H، S و N ) كاليبره ميشود .
