طیف سنجی رامان Raman

تکنیک رامان یک روش طیف سنجی است که بر اساس پدیده پراکندگی بنا نهاده شده است و کاربرد های زیادی پیدا کرده است. این روش طیف سنجی معمولا در شیمی و برای پیدا کردن ساختار یک مولکول مورد استفاده قرار می گیرد و می توان پیک های رامان یک ترکیب را به نوعی یک اثر انگشت برای آن دانست. علیرغم شباهت زیاد تکنیک رامان با طیف سنجی مادون قرمز، این دو روش در جزئیات تئوری و طیفی با یکدیگر متفاوت هستند. به نحوی که برای تشخیص دقیقتر ساختار یک ترکیب معمولا از این دو تکنیک به صورت مکمل استفاده می شود. این روش کاربردهای گسترده ای در بحث شناسایی نانو ذرات و تعیین برخی خواص آنها پیدا کرده است که از آن میان می توان به موارد زیر اشاره نمود:
1.شناسائی و جداسازی برخی از ترکیبات آلی و معدنی و تعیین ساختار شیمیائی برخی ترکیبات
2.تعیین شرایط مرزی برای میدان الکتریکی در نزدیکی سطح.
3.استفاده از طیف سنج رامان برای آنالیز نانو ذرات برخی از ملکولهای آلی و نانو لوله های کربنی.
4. تعیین قطر کربن و تعیین قطر برخی نانو ذرات معدنی.
5.تعیین کایرالیته کربن (کربن کایرال، کربنی است که چهار گروه اتم متصل به آن متفاوت باشد).
6.تعیین ساختار نانومواد و آلوتروپ های مختلف کربنی.